"KOŚCIÓŁ NASZYM DOMEM"

Motto biblijne: "Jesteśmy bowiem współpracownikami Boga, a wy jesteście uprawną ziemią Bożą, budowlą Boga. Dzięki udzielonej mi przez Boga łasce położyłem fundament jako zręczny architekt, ale buduje ktoś inny. Niech każdy jednak patrzy na to, jak buduje. Nikt bowiem nie może położyć innego fundamentu, oprócz tego, który już został położony, a jest nim Jezus Chrystus" (1 Kor 3,9-11).

MAŁE/WIELKIE WSPÓLNE KOLĘDOWANIE
w naszym duszpasterstwie na Łosiówce

Kiedy? Niedziela, 22 stycznia, godz. 15.00
Gdzie? Sala teatralna pod kościołem
Co? Wspólne śpiewanie najpiękniejszych polskich kolęd
Jak? W ramach wspólnych śpiewów animowanych przez animatorów muzycznych "Ziemi Boga" oraz w ramach dwóch konkursów:

KONKURSY KOLĘDOWE:

a) konkurs kolęd dla dzieci - występ solowy najmłodszych
b) konkurs kolęd dla rodzin - występ całej rodzinki.

BISKUP od DZIECI W NASZYM KOŚCIELE - bp ANTONI DŁUGOSZ

Kiedy? Wtorek, 24 stycznia, godz. 18.00

Gdzie? kościół i przed kościołem

Co? Msza św. i kazanie ks. biskupa oraz spotkanie z Nim

Zaproszeni? Wszyscy, w tym DZIECI z RODZICAMI

Planowany rozkład Wizyty Duszpasterskiej czyli Kolędy
w Kościele lokalnym na Łosiówce

Modlitwa w czasie Kolędy:

Pobłogosław Panie Boże to mieszkanie, aby w nim trwały: zdrowie i czystość, dobroć i łagodność oraz wierność w wypełnianiu Twoich przykazań; aby zawsze składano Ci tutaj dziękczynienie. Aby ta rodzina żyła wiarą, nadzieją i miłością jako domowy Kościół.

A błogosławieństwo Twoje niech pozostanie na tym miejscu i nad jego mieszkańcami teraz i na zawsze. Amen.

Informacje dotyczące przebiegu Wizyty duszpasterskiej czyli Kolędy
w Kościele lokalnym na Łosiówce

Temat przewodni: "W Komunii z Kościołem czyli ze wspólnotą wierzących"

Rozpoczęcie kolędy: w poniedziałek, 2 stycznia 2012 r.

• Celem kolędowego spotkania jest przede wszystkim modlitwa w katolickiej wspólnocie rodzinnej czyli w Domowym Kościele i błogosławieństwo dla całej rodziny na Nowy rok, dlatego prosimy, aby na ten czas wszyscy domownicy byli obecni. Przygotujmy nasze domy:
  stół nakryty białym obrusem, krzyż, świece oraz wodę święconą z kropidłem.
• Kapłan idzie w imieniu Jezusa, dlatego potraktujmy to spotkanie jako wspólne spojrzenie z troską na nasze rodziny i duszpasterstwo: wspólnie modląc się i rozmawiając chciejmy razem rozpoznać Jezusową drogę dla nas i naszej wspólnoty Kościoła lokalnego na kolejny rok naszego życia.
• Kolędę rozpoczynamy ok. godziny 16.00, a w sobotę ok. godziny 10.00.
• Zawsze zaczynamy od początku ulicy (lub bloku) według numeracji rosnącej ( 1, 2, 3, ...następne), chyba że określono wyraźnie numery lub klatki budynku.
• Osoby, które z różnych ważnych powodów nie mogą przyjąć kapłana w określonym dniu, prosimy o kontakt w kancelarii lub w zakrystii, by przyjąć księdza w umówionym czasie. Proponujemy 12 stycznia lub 2 lutego.
• Jak w poprzednie lata nie będziemy uprzedzali wizyty duszpasterskiej wcześniejszym roznoszeniem kartek informujących. Informacja powtarzana wielokrotnie w kościele, wywieszona w gablotkach, wydrukowana w "Sygnaturce" oraz zamieszczona w Internecie na stronie duszpasterstwa www.losiowkasdb.pl sprawi, że wszyscy oczekujący na wizytę kapłana będą wystarczająco o niej poinformowani.
• Nie chcemy także narzucać się swoją obecnością, tym bardziej, że pojawiają się mieszkający pośród nas osoby niewierzące lub innych wyznań, dlatego prosimy, by osoby oczekujące na kolędę były w tym dniu rzeczywiście przygotowane i czekały.

Módlmy się, aby czas kolędy był przede wszystkim czasem Bożego błogosławieństwa dla odwiedzanej rodziny i rozwoju tejże rodziny jako domowego Kościoła (Kościoła w miniaturze) oraz wspólnego odczytywania dróg naszej lokalnej wspólnoty Kościoła gromadzącego się w budynku kościoła na Łosiówce.

Kancelaria w czasie Kolędy:

• Podczas kolędy sprawy kancelaryjne załatwiamy w godzinach przedpołudniowych, najlepiej wcześniej umawiając się telefonicznie.
• Intencje mszalne proszę o zamawianie w zakrystii przed lub po Mszy św.
• W nagłych przypadkach, np. pogrzebu, proszę podejść lub przedzwonić na portiernię seminarium, a pomoże któryś z księży profesorów.

3. Niedziela zwykła - 22 stycznia 2012 roku

"[Jezus] Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja (...). Idąc nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana (...)" (Mk 1,16.19)

1. Szymon i Andrzej. Jakub i Jan. Bracia-rybacy pracujący nad Jeziorem Galilejskim. Tych to zauważa wpierw Jezus proponując zostawienie wszystkiego i zaangażowanie się w łowienie ludzi dla królestwa Bożego. Reakcja tych czterech rybaków jest natychmiastowa - zostawiają sieci, ojca, najemników w łodzi. W jednej chwili zmieniają pracę i styl życia. Tak ufają Temu, który ich wzywa, że nie usprawiedliwiają się koniecznością zastanowienia się i skorzystania porady u mądrych znajomych. Ponieważ "czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże" (Mk 1, 15) czasu na namysł nie ma. Zawstydzacie nas, prości rybacy, prostotą waszych serc i umysłów. U nas musi być teraz wszystko wyliczone, oszacowane, logicznie przemyślane. Świat nas tak ukształtował i nie stać nas na natychmiastowe nawrócenie, natychmiastowe porzucenie nałogu, natychmiastową decyzję o przypieczętowaniu miłości sakramentem małżeństwa. Wy zaś, Szymonie, Andrzeju, Jakubie i Janie, zostawiliście wszystko NATYCHMIAST (Mk 1, 18). Jezus przechodził blisko Was tego dnia, tej godziny. Czy wróciłby, gdybyście poprosili Go o jeden dzień namysłu albo chociaż o "godzinkę na zakończenie pracy"? W tamtej chwili była łaska. Natychmiast na nią odpowiedzieliście. Daliście się zagarnąć właśnie wtedy przez Miłość Mistrza z Nazaretu.

2. Bracia-rybacy. Jezus powiedział "Pójdźcie…". To działo się tak szybko, że może nie zdążyliście wymienić między sobą kilku zdań. Ale w ułamkach sekund spojrzeliście na siebie i zaufaliście. Czy tylko Jezusowi? Nie! Szymon mógł liczyć na Andrzeja, a Jakub na Jana. Jaki to skarb - mieć brata, mieć bratnią duszę, nie zostać samemu z decyzją. Jeden na drugiego mógł liczyć i - prawdopodobnie - brat brata ośmielił. Dzisiejszą Ewangelią Jezus Chrystus zaprasza mnie do modlitwy zachwytu: "rodzeństwo jest skarbem". Jeśli brat twój lub twoja siostra jest Ci wsparciem - w wierze, w powołaniu, w modlitwie - to nie zapomnij Bogu za to i za rodzeństwo podziękować. A mówiłeś już im kiedyś, że jesteś z nich dumny (dumna)?

ks. Paweł Barylak sdb